Paramaribo - “Ik ben Rolf en ik ben verslaafd. Ik wilde echt niet meer zo doorleven”, zegt Rolf. Hij sprak gisteren tijdens de informatiebijeenkomst over zelfhulpgroepen met dWT.

Drie jaar geleden heeft Rolf op advies van een vriend de Victory Outreach opgezocht. Deze opvang begeleidt personen die eens drugs- en alcoholverslaafde en/of prostituee waren, om niet terug te vallen in het oude leven. Rolf heeft ruim een jaar een zwaar programma, verdeeld in de fases discipline, karakter, geestelijk en re-entree, doorstaan bij deze organisatie. Nu werkt hij zelf als vrijwilliger in de na-zorg na de re-entree. Hij helpt mensen na hun re-entree om een baan te zoeken en ook om de verleiding om weer aan de drugs te gaan te weerstaan. Elke dinsdag ontvangt Rolf een groep thuis met wie hij verschillende onderwerpen behandelt. “Ik ben er doorheen gegaan, ik voel ervoor. Het is eigenlijk mijn leven geworden. Ik zie mezelf net als een rolmodel. Waar ik kan helpen, help ik”.
 
Het doel van de informatiebijeenkomst was om de burgerij kennis te laten maken met een andere vorm van begeleiding van drugs en alcoholverslaafden die niet veel geld vraagt. Een zelfhulpgroep houdt zich bezig met de begeleiding en behandeling van deze groep. “Het is een heel lage drempelvorm van hulpverlening waarbij ex-drugsverslaafden andere verslaafden helpen om clean te blijven”, zegt Jolanda, directeur van het Uitvoerend Bureau van de Nationale Anti-Drugsraad (UBN). Deze hulpgroepen bestaan reeds in meer dan honderd landen en ze worden nu ook ingevoerd in Suriname. Eerder is met een pilot-project gestart in het Psychiatrisch Centrum Suriname (PCS) om de hulpverleners kennis te laten maken met deze vorm van hulpverlening. “Het is een aparte organisatie die niets te maken heeft met politiek, kleur, ras of geloof. We willen mensen met een drugsverslaving helpen eruit te komen”, zegt Jolanda. Voor deze hulpgroepen is er geen gebouw nodig. Het kan gewoon bij iemand thuis georganiseerd worden.

 Volgens Jolanda zijn de zelfhulpgroepen een antwoord op de hulpvraag van Suriname, aangezien de verslaafde vaak het geld niet heeft om naar een centrum voor verslaafden te gaan voor begeleiding. Zij benadrukt dat een drugsverslaafde geen ‘junkie’ is, want “junk is afval en dat is geen enkel mens”. Johan, coördinator van de Blauwe Zone: Alcohol Anoniem (AA) en Cocaïne Anoniem (CA), is belast met het project om de hulpgroep van de grond te krijgen. Hij krijgt ondersteuning van Wouter die ook werkt in een CA-zelfhulpgroep in Nederland. Johan was eens ook alcoholist, maar kwam later zelf tot het besef dat het zijn leven kapotmaakte. Hij is na enkele jaren in de Verenigde Staten te hebben gewoond, al een poos terug in Suriname met de bedoeling om burgers te helpen en hen te laten weten dat alcohol en drugs slecht zijn.

Ook Wouter (58) had 40 jaar lang te maken met een drugsverslaving. Nu gebruikt hij de twaalf stappen van CA als zijn pilletje. “Wij hebben toegegeven dat wij  machteloos stonden tegenover cocaïne en alle andere drugs en alcohol die ons leven onhandelbaar maakten. Wij zijn tot de overtuiging gekomen dat een Macht groter dan onszelf, ons weer geestelijk gezond kan maken”, aldus Wouter.-. Johan geeft een inleiding over het project ‘Zelfhulpgroepen’, Hij coördineert samen met Wouter het project.-.